Przetestuj system, zanim spróbujesz go przy stole.
Martingale, Fibonacci, d’Alembert albo własna strategia — na setkach i tysiącach spinów, z wykresem bankrolla, drawdownem i ryzykiem krachu w setkach przebiegów.
Strategie
Własny builder
Bankroll i spiny
Maks. zakład musi być większy lub równy min. zakładowi.
Reguły stop
Liczba przebiegów
Wynik przeliczy się z nowej losowej serii spinów. Enter w dowolnym polu też uruchamia symulację.
Przebieg bankrolla
Najważniejszy nie jest sam wynik końcowy, ale obsunięcia, serie i wielkość potrzebnego zakładu.
Komentarz: Uruchom symulację i dostaniesz praktyczny komentarz do ryzyka, progresji i tego, co znaczą te liczby.
- Przewaga kasynaprzewaga kasyna na dystansie
- 2,70 %
- Zera / 00w ostatniej serii spinów
- 0
- Najdłuższa seria przeciwna niej progresje najczęściej się wykrzaczają — jak często taka przychodzi? →
- 0
Ostatnie spiny
Mini historia pokazuje serie, na których strategie progresywne najczęściej się wykrzaczają.
Te same spiny, inne strategie
Ta tabela odtwarza dokładnie tę samą serię spinów z ostatniego przebiegu na innych systemach. Różnice nie są więc przypadkiem, a wyłącznie efektem progresji zakładów.
| Strategie | Wynik | Maks. drawdown | Największy zakład | Koniec |
|---|
Żadna z progresji nie pokonuje kasyna na dystansie — różni je to, jak rozkładają ryzyko. Twoja aktualna strategia jest wyróżniona.
Jak czytać test systemu ruletki
Tester nie jest instrukcją, jak pokonać ruletkę. To praktyczne narzędzie, które pokazuje, dlaczego strategie progresywne wyglądają dobrze tylko do chwili, gdy przyjdzie dłuższa seria stratna.
Systemy ruletki takie jak Martingale, Fibonacci, d’Alembert albo Paroli pracują głównie na tym, jak zmieniasz wielkość zakładu po wygranej albo przegranej. Samego prawdopodobieństwa wyniku jednak nie zmieniają. Ruletka europejska ma z powodu zera na dystansie przewagę kasyna 2,70 %, a ruletka amerykańska przez dwa zera jeszcze wyższą. Dlatego warto patrzeć nie tylko na to, czy jeden konkretny przebieg skończył na plusie, ale też na to, jak duży bankroll był potrzebny i jak głębokie obsunięcia pojawiły się po drodze.
Dlaczego martingale nie gwarantuje wygranej
Martingale po każdej przegranej podwaja zakład. Na krótkiej próbce tworzy więc często wrażenie stabilnego systemu: kilka drobnych wygranych kasuje wcześniejsze przegrane. Problem polega na tym, że wystarczy dłuższa seria przegranych i potrzebny zakład zaczyna rosnąć skrajnie szybko. W praktyce system uderza wtedy w bankroll, w maksymalny limit stołu albo w psychologiczną granicę gracza.
Fibonacci, d’Alembert i łagodniejsze progresje
Fibonacci i d’Alembert nie podnoszą zakładów tak agresywnie jak martingale, więc zwykle wyglądają stabilniej. Nie znaczy to jednak, że znoszą przewagę kasyna. Raczej rozkładają ryzyko inaczej: bankroll może spadać wolniej, ale wychodzenie z dołka po długiej serii przegranych może trwać dłużej. Właśnie dlatego warto patrzeć na wykres bankrolla, maksymalne obsunięcie i liczbę spinów potrzebną do powrotu.
| Wskaźnik | Co znaczy | Dlaczego jest ważny |
|---|---|---|
| Zysk / strata | Końcowa różnica między początkowym i końcowym bankrollem. | Sam z siebie nie wystarcza, bo nie pokazuje ani drogi, ani ryzyka. |
| Maks. drawdown | Największe obsunięcie bankrolla w trakcie symulacji. | Pokazuje, jak głęboką stratę strategia musiałaby przetrwać. |
| Największy zakład | Najwyższy zakład, którego system potrzebował w trakcie testu. | Pomaga sprawdzić, czy strategia jest w praktyce w ogóle grywalna. |
| Ryzyko krachu | Udział przebiegów w trybie 100×/500×, w których bankroll nie wystarczył na kolejny zakład. | Jeden przebieg tego nie pokaże — właśnie dlatego istnieje tryb Monte Carlo. |
| Powód zakończenia | Na przykład wyczerpanie liczby spinów, stop-loss, take-profit albo brak bankrolla. | Mówi, czy system dobiegł naturalnie do końca, czy uderzył w limit. |
Jak testować własną strategię ruletki
Przy własnej strategii najpierw ustaw realistyczną jednostkę bazową i bankroll. Potem patrz, czy system nie wymaga zakładów, które przy zwykłym stole byłyby niemożliwe. Jeśli strategia wygląda dobrze tylko przy nieograniczonym bankrollu i bez limitów, to mocny sygnał, że w praktyce nie będzie użyteczna.
Najczęstszy błąd: oceniać tylko zwycięski przebieg
Ruletka jest grą o dużej wariancji. Jedna symulacja może skończyć się piękną nadwyżką, kolejna wyśle ten sam system w głęboki drawdown. Dlatego tester oferuje tryb 100 i 500 przebiegów: zamiast jednej historii zobaczysz cały rozkład wyników — ile przebiegów skończyło na plusie, jaka jest mediana i jak często strategia zbankrutowała. A dlaczego żaden system nie wygrywa na dystansie, rozkładamy w uczciwej odpowiedzi na pytanie Jak wygrać w ruletkę.
Najczęstsze pytania o systemy ruletki
Czy system ruletki potrafi pokonać przewagę kasyna?
Nie. System może zmieniać wielkość zakładów i przebieg bankrolla, ale nie zmienia matematycznej przewagi kasyna. Tester pokazuje przede wszystkim ryzyko, zmienność i wpływ limitów.
Dlaczego martingale często wygląda skutecznie?
Bo wiele krótkich serii kończy się drobną wygraną. Ryzyko kumuluje się jednak w tle i ujawnia przy dłuższej serii przegranych, gdy zakłady rosną bardzo szybko. Uruchom 500 przebiegów i zobaczysz, jak często kończy się to krachem.
Lepszy jest Fibonacci czy d’Alembert?
Zależy od celu testu. Fibonacci reaguje według sekwencji, d’Alembert podnosi liniowo. Oba są łagodniejsze od martingale, ale żaden nie usuwa niekorzyści gracza na dystansie. Najuczciwsze porównanie dostaniesz w tabeli „Te same spiny, inne strategie”.
Ile spinów warto testować?
Do podstawowego obrazu wystarczą setki spinów, do lepszego zrozumienia ryzyka przydają się tysiące spinów i więcej powtarzanych przebiegów z tym samym ustawieniem — do tego służy tryb 100× i 500×.
Tester to tylko jeden element układanki
Najpierw zrozum zakład, potem policz jego koszt — a tutaj testuj dłuższe scenariusze, progresje i pracę z bankrollem.