Roulettesystemen

John Wayne: twee hoofdnummers en 18 gedekte vakjes.

Een minder bekend systeem dat rond twee gekozen nummers acht corner-inzetten bouwt. Voor 10 eenheden dek je bijna het halve wiel en speel je op drie soorten uitkomsten: een klein verlies, een nette winst uit de omliggende nummers en de grote treffer op een hoofdnummer. Hier haal je het stap voor stap uit elkaar en test je het meteen op gesimuleerde spins.

Type systeemVlakke dekking van de nummers2 × straight-up + 8 × corner rond twee hoofdnummers.
Inzet per spin10 eenhedenDe opstelling dekt 18 van de 37 nummers, treffer ≈ 48,65%.
RisicoGemiddeld tot hoogEen treffer is vaak geen winst; met progressie van de hele opstelling groeit het risico snel.
HuisvoordeelHet systeem verandert er niets aan2,70% (EU) / 5,26% (US) blijft ongewijzigd.
1Je kiest twee nummersMeestal uit de middelste kolom, bijvoorbeeld 11 en 26.
2Je omringt ze met cornersRond elk hoofdnummer leg je 4 corner-inzetten.
3Je zet 10 eenheden in2 straight-up + 8 corners dekken 18 nummers tegelijk.
4Je maakt de treffer opHoofdnummer +62, sterke hoek +8, zwakke hoek −1, erbuiten −10.
5Je herhaaltVlak speel je steeds hetzelfde; een progressie vermenigvuldigt de hele opstelling in één keer.
Interactieve simulator

Test John Wayne met je eigen bankroll

Stel je bankroll, basiseenheid en testlengte in. De simulator gebruikt de exacte uitbetalingsstructuur van de opstelling: +62, +8, −1 en −10 eenheden, afhankelijk van waar het balletje valt.

Bankroll en spins

Eén spin = de hele opstelling voor 10 eenheden.

Variant en wiel

De opstelling: hoofdnummers 11 en 26 plus 8 corners. Elke run gebruikt een nieuwe willekeurige reeks spins.

Grootste daling–maximale daling vanaf de piek
Max. inzet–grootste opstelling per spin
Treffers–aandeel spins met een treffer
Saldo–resultaat van de run
Bankroll aan het eind–na de simulatie
Gespeelde spins–voordat de reeks klaar was

Verloop van de bankroll

De curve daalt langzaam door de kleine verliezen en springt af en toe abrupt omhoog — dat is een treffer op een hoofdnummer voor +62 eenheden.

bankroll startbankroll

Wat er in de simulatie gebeurde: Klik op “Simulatie starten” en je krijgt hier een korte uitleg van het resultaat in gewone taal.

De opstelling op het speelveld

Zo ziet John Wayne er aan de roulettetafel uit

Twee hoofdnummers en acht corners eromheen. Het lijkt een fort — maar elk gedekt vakje is bij een treffer iets anders waard en 19 vakjes blijven volledig ongedekt.

De opstelling 11 + 26 voor 10 eenheden

10 eenheden → 18 nummers

Op de hoofdnummers 11 en 26 zet je elk één eenheid straight-up in. Rond elk daarvan leg je vier corner-inzetten van één eenheid. In totaal dekken 10 eenheden de banden 7–15 en 22–30.

hoofdnummer (+62 eenh.) twee corners (+8 eenh.) één corner (−1 eenh.) buiten de opstelling (−10 eenh.)

Wat elke treffer betekent

Het nettoresultaat na aftrek van de hele opstelling van 10 eenheden:

Hoofdnummer (11, 26) — 2 nummers+62 eenh.
Nummer in twee corners — 8 nummers+8 eenh.
Nummer in één corner — 8 nummers−1 eenh.
Buiten de opstelling — 19 nummers−10 eenh.
Kans op een treffer (EU)48,65%
Gemiddelde per spin (EU)−0,27 eenh.

Een hoofdnummer levert 36 eenheden op uit de straight-up en 4 × 9 eenheden uit de corners — vandaar +62. Een nummer in slechts één corner geeft maar 9 van de 10 ingezette eenheden terug, dus zelfs een “winst” is een verlies.

Rekenmodule voor de prijs van het spel

Wat kost John Wayne je in werkelijkheid?

Deze rekenmodule gaat niet over één gelukkige sessie. Ze toont het verwachte resultaat van de opstelling over het opgegeven aantal spins — oftewel de gemiddelde prijs die je op de lange termijn voor het spel betaalt.

Resultaat
–

Voer je eenheid en het aantal spins in. Het resultaat toont het verwachte verlies van de hele opstelling, de prijs van één spin en hoeveel volledige verliezen op rij je bankroll dekt.

Complete gids

Is John Wayne een goed roulettesysteem?

Uitstekend om het verschil te begrijpen tussen “ik raak vaak” en “ik verdien op de lange termijn”. Hier staan de wiskunde en de praktijk bij elkaar.

John Wayne is een roulettestrategie die twee hoofdnummers combineert met de aansluitende corner-inzetten. Je legt in totaal 10 eenheden op tafel en dekt 18 van de 37 nummers, dus een treffer komt in ongeveer 48,65% van de spins. Dat klinkt geweldig — alleen betekent een treffer bij dit systeem niet per se winst. Sommige nummers leveren een klein verlies op, een deel van de omliggende nummers een nette winst, en alleen de twee hoofdnummers een forse winst. Juist die ongelijkheid maakt het aantrekkelijk, maar ook lastiger te doorzien.

De belangrijkste zin van deze paginaHet dekken van 18 nummers verhoogt de treffersfrequentie, niet je voordeel. Het gemiddelde resultaat van de opstelling blijft negatief met precies het huisvoordeel van roulette.

Wat is het John Wayne-systeem?

De speler kiest twee hoofdnummers — meestal uit de middelste kolom, bijvoorbeeld 11 en 26 — en vult die aan met de aangrenzende corner-inzetten. Het resultaat is een opstelling van 10 eenheden die 18 nummers dekt. Het aardige eraan is dat een treffer niet altijd hetzelfde oplevert: de twee hoofdnummers geven een hoge winst, acht nummers in twee corners een kleinere winst, en acht nummers in slechts één corner zelfs een klein verlies, omdat de totale inleg in de opstelling groter is dan de winst uit die combinatie.

Op het eerste gezicht raak je dus bijna het halve wiel. Belangrijker dan de treffer zelf is echter het nettoresultaat wanneer je alle 10 ingezette eenheden meerekent — en dat is op de lange termijn negatief.

Regels en opbouw van de opstelling

De aanpak is eenvoudig. Op de nummers 11 en 26 zet je elk één eenheid straight-up in. Daarna leg je vier corner-inzetten rond de elf (7-8-10-11, 8-9-11-12, 10-11-13-14, 11-12-14-15) en vier rond de zesentwintig (22-23-25-26, 23-24-26-27, 25-26-28-29, 26-27-29-30). In totaal liggen er 10 eenheden op tafel en zijn de nummers 7–15 en 22–30 gedekt.

Het resultaat verschilt per gevallen nummer. Een hoofdnummer raakt zowel de straight-up als vier corners tegelijk. Een nummer midden in de band ligt in twee corners, een nummer aan de rand van de band in maar één. En 19 nummers — de nul inbegrepen — raken niets.

Even rekenen Verwachte waarde van één opstelling Elke spin kent vier mogelijke uitkomsten. Weeg je die met hun kans, dan krijg je het gemiddelde resultaat van de opstelling — en dat is altijd negatief, hoe slim je je corners ook opbouwt.
Gemiddeld resultaat per spin (Europese roulette) EV = (2·62 + 8·8 − 8·1 − 19·10) / 37 · e = −10e/37 ≈ −0,27 e e = de basiseenheid. In de teller staan alle vier de uitkomstniveaus, vermenigvuldigd met het aantal nummers dat ertoe leidt.
De trefkans van de opstelling P(treffer) = 18/37 ≈ 48,65% Bij Amerikaanse roulette 18/38 ≈ 47,37% — de dubbele nul voegt nog een ongedekt vakje toe.
Europese roulette−0,27 e/spinPrecies 2,70% van de 10 ingezette eenheden.
Amerikaanse roulette−0,53 e/spin5,26% van je inleg door de nul en de dubbele nul.
Per 100 spins≈ −27 eDe oorspronkelijke langetermijntest mat −27,36 eenheden.
Concreet voorbeeld Eenheid van € 100: wat één spin betekent De opstelling kost € 1.000 per spin. Zo zien de vier mogelijke uitkomsten en hun frequentie over 100 spins eruit volgens de oorspronkelijke test.
Inleg1.000
Hoofdnummer+6.200
Twee corners+800
Eén corner−100
Buiten de opstelling−1.000
Kans op een treffer48,65%
Over 100 spins kom je uit op ongeveer 51,35 volledige verliezen, 21,62 treffers met een klein verlies, 21,62 treffers met 8 eenheden winst en 5,4 treffers op een hoofdnummer met 62 eenheden winst. Samen levert dat een schatting van rond de −27 eenheden op, oftewel −€ 2.700 bij een eenheid van € 100.
Volledig verlies≈ 51,4×van de 100 spins valt er een nummer buiten de opstelling.
Treffers op hoeken≈ 43,2×maar de helft daarvan eindigt met een nettoverlies van −1 eenheid.
Hoofdnummers≈ 5,4×de zeldzame treffers van +62 eenheden houden het systeem optisch overeind.

Wat doet het huisvoordeel daarmee?

Het huisvoordeel betekent dat de verwachte waarde van elke afzonderlijke inzet negatief is voor de speler: bij Europese roulette ongeveer 2,70%, bij Amerikaanse 5,26%. John Wayne rijgt tien van zulke inzetten aaneen — en de som van tien negatieve verwachtingen kan niet positief zijn. Daarom komt het gemiddelde precies uit op −10/37 eenheid per spin, oftewel 2,70% van de 10 ingezette eenheden.

De brede dekking verandert alleen de vorm van de volatiliteit: meer kleinere uitkomsten en minder uitschieters dan bij een inzet op één nummer. Het gemiddelde blijft echter hetzelfde als wanneer je die 10 eenheden op welke andere manier dan ook had ingezet.

Wat de langetermijntests en de progressies lieten zien

De vlakke basisvariant zakte in de oorspronkelijke test op de lange termijn onder nul. Op korte termijn duiken stijgende fasen op, omdat een treffer op een hoofdnummer erg sterk oogt — +62 eenheden is een flinke sprong. Op langere termijn weegt de combinatie van volledige verliezen en minder gunstige treffers echter zwaarder.

Er werd ook een klassieke lineaire progressie na verlies getest: na elke verliezende spin gaat de vermenigvuldiger van de hele opstelling één eenheid omhoog. Die kon weliswaar een stijgende trend opleveren, maar bracht tegelijk de scherpe plaatselijke dalingen mee die typerend zijn voor progressieve systemen — de oorspronkelijke test noemt mogelijke dalingen in de orde van honderdduizenden tot een miljoen eenheden. De reden is simpel: het is niet één inzet die progresseert, maar het hele pakket van tien inzetten tegelijk. Beide varianten zet je hierboven in de simulator aan.

Zo lees je de grafiek van je bankroll

De grafiek van het John Wayne-systeem heeft een kenmerkende zaagtandvorm: een lange geleidelijke daling, onderbroken door scherpe sprongen omhoog. Elke sprong is een treffer op een hoofdnummer. Vallen in een korte test twee of drie hoofdtreffers dicht bij elkaar, dan lijkt de curve een winnende strategie — draai daarom altijd ook de lange test over 25.000 spins, waar de verhouding tussen de uitkomsten naar het gemiddelde toe kruipt.

De schakelaar boven de grafiek toont ook de hoogte van je inzetten. Bij de vlakke variant is dat een rechte lijn; met progressie zie je hoe snel 10 eenheden 50 of 100 eenheden per spin worden — en precies dan begint het systeem je bankroll te bedreigen.

De grootste risico's van het John Wayne-systeem

Het grootste risico is de optische aantrekkingskracht van de brede dekking. Je ziet 18 gedekte nummers en de hoge potentie van de hoofdtreffers, maar kijkt makkelijk overheen dat 8 van de 18 treffers niet echt winstgevend zijn en dat volledige verliezen nog altijd in meer dan de helft van de spins komen.

Het tweede risico ontstaat bij progressie. Zodra je na een verlies de hele opstelling verhoogt, groeit niet één inzet maar het hele pakket. Een zwakke periode kan het vereiste bankrollbedrag dan binnen enkele tientallen spins opblazen tot bedragen die niets meer met je oorspronkelijke eenheid te maken hebben.

Wanneer is een bankroll “groot genoeg”?

Bij de vlakke variant is het rekenwerk eenvoudig: elke spin kost 10 eenheden. Een bankroll van 100 eenheden overleeft dus maar 10 volledige verliezen op rij — en een reeks van tien spins zonder één treffer is bepaald niet zeldzaam; de kans daarop is ongeveer 0,1%. Een verstandige buffer voor langer spel bestaat daarom eerder uit honderden opstellingen dan uit tientallen.

Met progressie bestaat er geen veilige grens. De vermenigvuldiger groeit met elke verliezende spin en een plafond van 10× betekent een opstelling van 100 eenheden voor één enkele spin. De rekenmodule hierboven berekent hoeveel volledige opstellingen je bankroll werkelijk dekt.

Het oordeel: heeft John Wayne zin?

John Wayne is vooral interessant als leersysteem. Het laat goed het verschil zien tussen trefkans en werkelijk verwacht resultaat: ook al dekt het bijna het halve wiel, op de lange termijn krijgt het geen voordeel op roulette. Zie het voor gewoon spel eerder als een aanschouwelijke demonstratie van risicospreiding dan als een manier om roulette te verslaan.

Wil je de opstelling vergelijken met Martingale, Fibonacci of je eigen strategie op exact dezelfde spins, gebruik dan de Roulette-systeemtester.

Mythes en werkelijkheid

De grootste misverstanden rond het John Wayne-systeem

Brede dekking verleidt tot snelle conclusies. Hier zijn de bekendste mythes uitgelegd, ook voor wie net begint.

Mythe: 18 nummers is bijna zekere winst.De werkelijkheid: een treffer is vaak geen winst.

8 van de 18 gedekte nummers geven minder terug dan de opstelling kost. Werkelijk winstgevend zijn maar 10 van de 37 nummers.

Mythe: de hoofdnummers “komen terug”.De werkelijkheid: het wiel heeft geen geheugen.

Elke spin is een op zichzelf staande gebeurtenis. Dat 11 of 26 lang niet gevallen zijn, vergroot de kans dat ze nu vallen niet.

Mythe: een progressie repareert het systeem.De werkelijkheid: de progressie vermenigvuldigt de hele opstelling.

Na een verlies groeit niet één inzet, maar een pakket van 10 eenheden. De oorspronkelijke test liet dalingen zien in de orde van honderdduizenden eenheden.

Mythe: als ik de helft van de spins raak, kan ik weinig verliezen.De werkelijkheid: het gemiddelde is −0,27 eenheid per spin.

De frequente kleine uitkomsten maskeren alleen het huisvoordeel. Over 100 spins komt het verwachte verlies uit op zo’n 27 eenheden.

Systemen vergeleken

John Wayne tegenover de andere roulettesystemen

John Wayne hoort bij de systemen met gedeeltelijke dekking van het speelveld en een ongelijke uitbetalingsstructuur. Maar geen van alle verandert het huisvoordeel van roulette.

SysteemRisicoPrincipeVoor wie
MartingaleZeer hoogDe inzet verdubbelen na verliesHet risico van progressie doorgronden
FibonacciHoogProgressie volgens de rij van FibonacciTragere progressie na verlies
LabouchereHoogWegstreeprij, inzet = eerste + laatsteGevorderde spelers en experimenten
Omgekeerde LabouchereHoogDe rij groeit bij winst en krimpt bij verliesJacht op reeksen met begrensd verlies
ParlayGemiddeldDe winst blijft staan (let it ride)Korte reeksen na winst
BallyZeer hoog24 nummers met progressie 12–36–108–324Brede inzetten met harde progressie
CharlotteHoogProgressie op één nummer tot 88 spinsJacht op de uitbetaling van 35:1 volgens plan
DominanceHoogSix line volgens de dominantie aan tafelSpelers die trends volgen
Double 10HoogEén nummer, verhogen na 10 missersGeduldige jagers op één nummer
FASTHoog33 nummers, lage en hoge eenhedenMaximale dekking van het speelveld
HavanaHoogEén dozijn, twee niveaus van eenhedenDozijnspelers
Holy GrailHoog18 unieke nummers met progressieDe helft van het wiel gedekt
John WayneHoog18 nummers voor 10 eenhedenGecombineerde inzetten op nummers
Numeric ScannerHoogTerugkerende nummers met progressieSpelers die van statistiek en tabellen houden
Seven CornersGemiddeldZeven corner-inzetten, 27–28 nummers zonder progressieBrede inzetten zonder progressie
Systeem 300Zeer hoog34 van de 37 nummers, zeldzaam verlies van 300 eenh.Asymmetrisch risico doorgronden
Systeem van vijf nummersHoogVijf nummers, progressieblokken 1-6-11-16Jacht op de uitbetaling van 35:1 met een budget

De naam van het systeem brengt je naar de eigen pagina met een interactieve test — het systeem waar je nu bent, is gemarkeerd. Wil je meerdere systemen vergelijken op exact dezelfde reeks spins? Gebruik dan Roulette-systeemtester.

FAQ

Veelgestelde vragen over het John Wayne-systeem

Is het John Wayne-systeem winstgevend?

Op de lange termijn niet. De oorspronkelijke test liet een negatieve verwachting van ongeveer −27 eenheden per 100 spins zien en een dalend verloop in de basisvariant. Het systeem verandert het huisvoordeel niet.

Waarom dekt het systeem juist 18 nummers?

Het combineert twee straight-upinzetten op de hoofdnummers met acht omliggende corner-inzetten. Zo ontstaat een brede dekking voor 10 eenheden, maar de afzonderlijke treffers zijn niet evenveel waard.

Wat betekent een “treffer met verlies”?

Nummers die maar door één corner gedekt zijn, geven 9 van de 10 ingezette eenheden terug. Ook als het balletje op een gedekt nummer valt, is het nettoresultaat dus −1 eenheid. Dat geldt voor 8 van de 18 gedekte nummers.

Wat is het belangrijkste verschil met Seven Corners?

Seven Corners gebruikt uitsluitend corner-inzetten, terwijl John Wayne twee hoofdnummers met hun omgeving combineert. Het resultaat zijn ongelijke uitbetalingen met af en toe een grote treffer van +62 eenheden.

Wat is het grootste risico?

De progressie van de hele opstelling. Na een paar zwakke stukken groeit niet één inzet, maar het hele pakket van 10 eenheden tegelijk — en dat blaast je bankrollbehoefte snel op.

Welke nummers moet ik als hoofdnummers kiezen?

Meestal twee nummers uit de middelste kolom, bijvoorbeeld 11 en 26, zodat de corners makkelijk op te bouwen zijn. Wiskundig maakt de keuze niet uit — de kans is voor alle nummers gelijk en de EV verandert niet.

Is Europese of Amerikaanse roulette beter?

De Europese. Het gemiddelde verlies van de opstelling is 2,70% van je inleg, bij Amerikaanse roulette met dubbele nul 5,26%. De negatieve verwachting blijft echter in beide gevallen.

Hoeveel bankroll heeft John Wayne nodig?

Zonder progressie kost elke spin 10 eenheden, dus een bankroll van 100 eenheden dekt maar 10 volledige verliezen op rij. Reken voor langer spel eerder op honderden opstellingen; met progressie loopt de eis veelvoudig op.

Kan ik de opstelling kleiner of groter maken?

Varianten bestaan, maar ze veranderen alleen de verdeling van de uitbetalingen en de volatiliteit. De verwachte waarde blijft negatief, want elke afzonderlijke inzet in de opstelling draagt hetzelfde huisvoordeel.

Waarom oogt het systeem op korte termijn zo goed?

Een treffer op een hoofdnummer levert +62 eenheden op en veroorzaakt scherpe sprongen omhoog. Op een korte steekproef vallen een paar van zulke treffers makkelijk samen en oogt de curve als een winnaar. Op de lange termijn wegen de frequente volledige verliezen echter zwaarder.

Zo ga je verder

Gerelateerde tools en systemen

Begrijp eerst het principe, bereken dan het risico — en test langere scenario’s over duizenden spins.